Το Εθνικό Πάρκο Πελιστέρ βρίσκεται ανάμεσα στις κοιλάδες των Πρεσπών και της Πελαγονίας, στο νοτιοδυτικό τμήμα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Το Πελιστέρ είναι το πρώτο εθνικό πάρκο της χώρας, καθώς ανακηρύχθηκε το 1948 και καλύπτει έκταση 17.150 εκταρίων.
Μπορεί να ειπωθεί ότι οι κυριότεροι λόγοι για την απόκτηση του καθεστώτος εθνικού πάρκου ήταν τα εκτεταμένα δάση του με τη βαλκανική λευκόδερμη πεύκη (Pinus peuce), η οποία ανακαλύφθηκε το 1839 από τον Αυστριακό βοτανολόγο August Grisebach.
Η μακεδονική πεύκη (Pinus peuce) αποτελεί σύμβολο του Εθνικού Πάρκου Πελιστέρ και του όρους Μπάμπα. Στο Πελιστέρ υπάρχουν πεύκα ηλικίας άνω των 230 ετών.
Περισσότερες πληροφορίες για το Εθνικό Πάρκο Πελιστέρ
Εθνικό Πάρκο Πελιστέρ
- Τηλέφωνο: +389 47 233 464
- Φαξ: +389 47 233 668
- Κέντρο Πληροφόρησης: +389 47 237 010
- Email: np.pelister@yahoo.com
Πελιστέρ – Εθνικό Πάρκο, Δημοκρατία της Μακεδονίας
Διοικητικά, η περιοχή του εθνικού πάρκου ανήκει στους δήμους της Μπίτολα (Manastır) και του Ρέσεν, ενώ εντός των ορίων του υπάρχει μόνο ένας οικισμός – το χωριό Μαλοβίστε.
Η κορυφή Πελιστέρ (2.601 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας) είναι η υψηλότερη κορυφή του όρους Μπάμπα και η τρίτη υψηλότερη κορυφή στη Μακεδονία. Το όνομα Πελιστέρ χρησιμοποιείται συχνά και για ολόκληρο το όρος Μπάμπα, ενώ αποτελεί επίσης συνώνυμο της πόλης της Μπίτολα (Manastır).
Στο Εθνικό Πάρκο Πελιστέρ έχουν καταγραφεί 88 είδη ξυλωδών φυτών, που ανήκουν σε 23 οικογένειες. Επιπλέον, στην περιοχή ζουν 91 είδη πτηνών, 35 είδη θηλαστικών, 10 είδη αμφιβίων και 15 είδη ερπετών.
Πιστεύεται ότι το όνομα «Πελιστέρ» προέρχεται είτε από τη βαλκανική πεύκη με τις πέντε βελόνες («petlister»), είτε από την ελληνική λέξη «περιστέρι», η οποία συνδέεται με τους λευκογκρίζους βραχώδεις σχηματισμούς της περιοχής.






Οι Λίμνες του Πελιστέρ
Στο όρος Μπάμπα έχουν καταγραφεί και μελετηθεί οκτώ ορεινές λίμνες, από τις οποίες οι τρεις είναι μόνιμες, οι τρεις εποχικές και οι δύο περιστασιακές.
Με βάση τον χρόνο σχηματισμού τους, κατατάσσονται στις μεταπαγετωνικές λίμνες, ενώ ανάλογα με τους παράγοντες που οδήγησαν στη δημιουργία των λεκανών τους διακρίνονται σε διαβρωτικές, συσσωρευτικές και μικτού τύπου.
Οι πιο γνωστές είναι τα «Μάτια του Πελιστέρ», δηλαδή η Μεγάλη και η Μικρή Λίμνη, οι οποίες απέχουν περίπου 2 χιλιόμετρα μεταξύ τους και αποτελούν έναν από τους αγαπημένους προορισμούς των κατοίκων της Μπίτολα (Manastır).
Στις λίμνες του Πελιστέρ ζουν η ενδημική καφέ πέστροφα του Πελιστέρ (Salmo trutta peristericus) και η πελαγονική καφέ πέστροφα (Salmo trutta pelagonicus).
Σύμφωνα με έναν τοπικό θρύλο, τα Μάτια του Πελιστέρ δημιουργήθηκαν από τα δάκρυα δύο αδελφών που ερωτεύτηκαν το ίδιο αγόρι, τον Πελιστέρ.






















