— Нано, чие е она, — кое е она, она девојче, нано, на порте што стои? Нано, става има, нано, става има, става има — солунска сељфија. Нано, нозе има, нано, нозе има, нозе има — солунски диреци. Нано, лице…
— Ела, Тасо, ела, ќерко, ела да си вечераме, аман, аман, вечераме! — Вечерајте, мила мамо, мене не чекајте, не чекајте, јас не вечерам. Абер дојде од Битола да се зберат сите млади, аман, аман, сите млади, да тргаат пуста…
Арнаути бога молат: „Дај ми, боже, летно сонце стреде зима коложега! Д’ излезиме по планина, да ватиме дервените, кај педесет, кај шеесет, Ќилит Дервен стојпедесет. Тука врват базирјани, базирјани, битолчани, негде-годе од Крушоо. ” Како бога помолија тагса господ и…
Кинисале три момчина, три момчина кожанчина да ми одат град Битола. Кондисале добро село, добро село Екши-Суи. Ми станале мошне рано, мошне рано у недела, та излегле арамии, ми отишле до пол пата, арамии, ќесеџии; Навалиле силен оган, наостриле танок…
Собрале ми се, набрале ми се се агалари, се пашалари, тутун ми пијат, ферман ми пишат. Еле го пишат, кај ќе го носат? Ќе ми го носат во град Битола, во град Битола, кај цар Сулејман. Ми го однесе тој…
Вели-бег мајка караше: „Не оди, синко, не оди, не оди во град Битола! На тебе лут е везирот, везирот садриазамот, заш’ го пленивте Кожани; Кожанци ти се душмани, тешки давии сториле. ” Вели-бег мајка не слушат, многу си аскер собрало;…
Дојде време, дојде коа да развие трендафило, трендафиЛо, калемфиро и ранио бел босилек. Размириса сета земја, сета земја Румелија: Од Битолско до Прилепско, од Прилепско до Велешко, од Велешко до Солунско. Се разбуди и народо од сон тежок, од сон…
Каде се чуло видело мома војвода да бидит со триста души сејмени, со стојпедесет делии, со седумдесет сеизи? Девојка рано ранила, низ град Битола минала, шчо било живо станало, девојке сељам сторило. Девојка тељал личила: „Слушајте, Турци, каури: Дур’ да…
Од балкан слегла Фанка Штипјанка, ајде, моме, на вода да те заведам, момиченце малечко, да те пољубам! Од балкан слегла, в Битола влегла, ајде, моме, на вода да те заведам, момиченце малечко, да те пољубам! В Битола влегла, пушка фрлила,…
Алал да му бидит на Васил Журка, шчо ми собрал седумдесет мина, седумдесет мина се млади момчиња, се’ млади момчиња и се’ преспанчиња, се’ преспанчиња, се’ Македончиња, та шчо ми излегол млад арамија, млад арамија во Преспанско Поле, во Преспанско…
Ристо прави новото дуќанче, ми го прави насред град Битола, оздола идат Турци Анадолци, право тргаат Ристово дуќанче: — Добро утро, Ристо меанџивче! — Дал бог добро, Турци Анадолци! Ја седнете на мека постела, да ви сварам п’ едно црно…
Одил е Наум капидан до Лазевата бакчија. Тамо ми конак кондисал со неговите верни другари. Наум му вели, говори: — Деј ѓиди Лазе побратим, свари кафе да пиеме, потоа ќ’ одиш Битола. Јас ќе ти дадам пет лири, ти да…
Стојан еден син у мајка, Стојан мајка додеваше: „Мајко, сакам да ме жениш!” Стојану мајка велеше: „Женам те, синко Стојане, ова година до друга, оти е скапа година, килото жито стотина, ведрото вино флорина. ” Стојан на мајка велеше: „Жени…
Изникнало бадем дрво во Битолско рамно поле, под дрвото бела чешма тече, на дрвото три билбила пеат. Првиот билбил пее: „Ај ви вие, Македонци, што сте нажалени, што сте наплакани?” Вториот билбил пее: „Да се слават Славјаните!” Треќиот билбил пее:…
А бре Македонче, ти вардарско пиле, каде си тргнало по ноќно време? А бре Македонче, по ноќно време. Тебе те чекајат, а бре Македонче, тебе те чекајат до три пусии, а бре Македонче, до три пусии: Првата пусија, а бре…
— Кажи, речи, Анке, недеј л’жи, дека ти е, Анке, твојто момче? — Мојто момче, аго, г’ отепае, г’ отепае, аго, клети Турци, клети Турци, аго, клети Арнаути. — Кажи, речи, Анке, не ме л’жи, јас го виду, Анке, крај…
Киниса мома на вода, мамо, со две стомни земјени, мамо, и два ибрика стребрени, мамо, по тие бели друмови, мамо; Паднала магла голема, мамо, погреши моме друмови, мамо, тргнала в поле широко. Во поле студен кладенец и на кладенец комити.…
Попадна Кољчо Капидан во таа града Битола, во тие пусти апцани, во тие тесни долапи; Co тежок тумрук на нозе, чифт белегзии на раце, ситни синџири на гуша. Одбегна Кољчо Капидан од таа пуста апсана, од таа града Битола. Помина…
Избегал Коста војвода од битолските зандани. Излегол горе в планина, по тие треви зелени, под тие сенки широки. Отишол Коста војвода на Ѓурчиново бачило: — Еј гиди Ѓурчин ќеаја, заколи јагне сугаре, месото да му јадеме! — Де гиди Коста…
„Ќе те прашам, бабо мори, право да ми кажиш, право да ми кажиш, бабо мори, немој да ме лажиш: Кој војводи беа, бабо, кој кумети беа?” „Дел’ ме питаш, аго море, право ќе ти кажам, право ќе ти кажам, аго,…