Сношти си дојдов од града Солуна, та си поминав покрај Битола, си поминав низ тесните улици, низ тесните улици бела калдрма газев, та си појдов Битолско Поле, си прошетав, тамо си го најдов моето верно либе, на круша седеше, жолти…
Ленкино либе Битола шета, Битола шета крај гробиштата: — Ја стани, стани, либе Еленке, јас да ти видам рамната снага, рамната снага, белото лице, белото лице, црните очи, црните очи, русата коса. Преземено од книгата: БИТОЛА БАБАМ БИТОЛА Народни…
Едно девојче од петнајсет години, џанам, со телојте на главата ) момчето си го плачеше. А мајка е на ќерка е велеше, џанам: „Малчи, ќерко, не плачи ми, ќе ти најдам поубо момче!” А ќерка е на мајка е велеше,…
Барабанче бие в село Подмочани, во горната маала, близу чешмата, близу до чешмата кај Лена Крушароа. На втората ми тропа Тодор Истаноски, Тодор Истаноски од село Царевдвор. Навечер си греит, на утро си одвит, утре рано си одвит за да…
К’т ќе да идеш, бате Коле, к’т ќе да идеш, Никола, к’т ќе да идеш за на печалба, за на печалба, за град Битола, да ми донесеш од свила фустан, јас да го носам, ти да ме гледаш, дали ми…
— Кито, Кито, излези на пенџерето да ти го видам, Кито, лицето, на книга да го напишам, да си го турам в пазува. Утре ќе одам Битола, отаде брзо не идам. Кога ќе ми текне за тебе, книжето да го…
Книга пише бела Васа, бела книга ситно писмо. Ќе ја праќа на далеку, на далеку во Битола, во Битола, кир Михајлу. Во писмото ситно пише: „Слушај вамо кир Михајлу, кир Михајлу, срце мое! Да си.дојдеш за Велигден! Ак’ не идеш…
— На кого, Менчо, испраќаш, ах, тоа писмо жалосно? — Јас ќе го, мајко, испратам на таа пуста туѓина, во таа града Битола. Таму е, мајко, либето, за да ми купи бел ф’стан, бел ф’стан, мајко, кроазен; Јас да го…
Никој Стојна не верува, леле, леле, не верува. Кој верува, не е дома, леле, леле, не е дома; Отишол е на печалба, леле, леле на печалба. На печалба во Битола, леле, леле, во Битола. Тој и праќа понадица, леле, леле,…
Донка ми е, џанам, болна била, ајде, болна била, не е могла. Никој Донха, џанам, не верује, ајде, ни свекорот, ни свекрва; Тој што Донка, веруваше, ајде, не е дома, е далеку. Отишол е, џанам, на печалба, ајде, на печалба…
Цвеќе расцветало, Маре, в нашата градина, учи ме карај, Маре мори, како да кандисам, како да кандисам, Маре, јас да го соберам, јас да го соберам, Маре, и да го искитам, и да го искитам, Маре, китка да направам, китка…
Ленка пишит бела книга, бела книга црно писмо, да ја пратит во Битола, во Битола на кир Спира: — Ој ти Спиро, мило брате, како знаиш да си дојдиш! Ти е болно Маричето, Маричето, душичето. Спиро јавна брза коња, и…
Мара на постела лежеше, душа береше; и до неа малка и сестра солзи ронеше. Мара на сестра и велеше: — Ти, мила сестро, ја подај ми бела книга, црно мастило; да напишам жално писмо — последна дума. Однеси го град…
— Кирајџивче, јабанџивче, одиш, идаш на чужџина, на чужџина, на јабана, на јабана во Битола. Ќе т’ опитам, да ми кажиш, да ми кажиш вистината: Ал’ го виде мојто момче, мојто момче јабанџивче? — Ај невесто црнооко, црнооко, белолико, делми…
Млад Стојан, млади, леле, трговец, девет години, леле, не дома, девет години, леле, Битола; на десеттата, леле, година, на десеттата, леле, година, млад Стојан, леле, дома си дојде. Чука си, тропа, леле, на порте: — Отвори, млада мори невесто, јас…
Пуста нека е, девојче бело, туѓа туѓина, изгору голем, туѓа туѓина! Јас си заминав, девојче бело, туѓа туѓина, изгору голем, туѓа туѓина; тебе оставив, девојче бело, града Битола, изгору голем, града Битола. Нели ти реков, девојче бело, да се чекаме,…
— Кираџивче, аман, јабанџивче, оф аман, одиш, идеш во Софија, оф аман, дан’ го виде моето момче, аман, моето момче, битолчанче, оф аман? — Ој невесто, аман, добро мило, оф аман, јас го видов и го познав, оф аман, на…
Сторил ниет Кузман да си бега, да си бега, џанам, од Битола, да ми одит, џанам, Америка, Америка, земја печалбарска. Кинисува Кузман, чедо гледа, чедо гледа, џанам, солзи рони, солзи рони, џанам, жена моли: — Еј Елено мори, млада невесто,…
Додеало ми се, мале, на собор да одам, во град, во Битола, мале, секоја година. Тамо ми се берат, мале, мало ем големо, еснаф како мене, мале, од тријсет години; мене ми се смеат, мале, што не сум оженет, за…
Болна леже Катерина, болна леже три години, три години на постела; болна леже, ќе да умре. Ој ти мамо, мила мамо, ојди, мамо, на чаршија да ми купиш портокали, да разладам мојто срце, мојто срце тригодинско, тригодинско уболено. — Ој…